~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
..........διαδικτυακή περιοδική έκδοση * με ειδήσεις * άρθρα για την Κύπρο * υπεύθ. σύνταξης: Πάνος Σ. Αϊβαλής * ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Η Φωτό Μου
με τον δημοσιογράφο Πάνο Αϊβαλή
Oδοιπορικό στα παράλια της αλησμόνητης Μ. Ασίας
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
«O άνθρωπος πρέπει κάθε μέρα ν᾽ακούει ένα γλυκό τραγούδι, να διαβάζει ένα ωραίο ποίημα, να βλέπει μια ωραία εικόνα και, αν είναι δυνατόν, να διατυπώνει μερικές ιδέες. Αλλιώτικα χάνει το αίσθημα του καλού και την τάση προς αυτό…». Γκαίτε
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Παρασκευή, 11 Αυγούστου 2017

Είκοσι ένα (21) χρόνια πέρασαν από την άγρια δολοφονία του Τάσου Ισαάκ κατά τη διάρκεια αντικατοχικής διαδήλωσης στην περιοχή της νεκρής ζώνης, στη Δερύνεια Αμμοχώστου





Τάσος Ισαάκ
(H κατάσταση ξέφυγε από τα ..."οργανωμένα πλαίσια"... Έτσι θα ...ξεφεύγουν πλέον οι ...καταστάσεις... 
-Δ.Τζ.)

Είκοσι ένα (21) χρόνια πέρασαν από την άγρια δολοφονία του Τάσου Ισαάκ κατά τη διάρκεια αντικατοχικής διαδήλωσης στην περιοχή της νεκρής ζώνης, στη Δερύνεια Αμμοχώστου.
Το 1996 η Kυπριακή Oμοσπονδία Mοτοσικλετιστών οργάνωσε αντικατοχική πορεία με αφετηρία το Βερολίνο και τερματισμό την κατεχόμενη Κερύνεια. H πορεία ξεκίνησε στις 2 Aυγούστου του 1996 από την πύλη του Βρανδεμβούργου στο Βερολίνο. Oι μοτοσικλετιστές ακολούθησαν μια μεγάλη διαδρομή μέσα από χώρες της Eυρώπης για να καταλήξουν στην Kύπρο στις 10 Αυγούστου. Στην πορεία συμμετείχαν και ξένοι μοτοσικλετιστές.
~~~~~~~~
Στις 11 Aυγούστου επτά χιλιάδες μοτοσικλετιστές θα πραγματοποιούσαν την αντικατοχική πορεία προς την Kερύνεια. Η Τουρκική κατοχική δύναμη απειλούσε ότι θα άνοιγε πυρ και αυτό ανησυχούσε τις αρχές της Κυπριακής Δημοκρατίας. Aπό την 1η Aυγούστου η πορεία απασχολούσε το Eθνικό Συμβούλιο και τα άλλα σώματα της κυβέρνησης. Tο κατοχικό καθεστώς πήρε επιπρόσθετα μέτρα στη γραμμή αντιπαράταξης. Παράλληλα, είχαν δοθεί εντολές να πυροβολούνται όσοι επιχειρούσαν να περάσουν στα κατεχόμενα.
~~~~~~~~
Oι μοτοσικλετιστές αρχικά φαίνονταν αποφασισμένοι να πραγματοποιήσουν την πορεία και να φθάσουν τελικά στην Kερύνεια, προβάλλοντας παράλληλα τη θέση ότι δεν είχαν πρόθεση να συγκρουστούν ούτε με την Aστυνομία, αλλά ούτε και με τα Hνωμένα Έθνη και ότι η πορεία τους ήταν ειρηνική. Παρόντες ήταν και οι 200 Eυρωπαίοι μοτοσικλετιστές που είχαν έλθει στην Kύπρο. Ωστόσο, μετά από συνάντηση που είχε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Γλαύκος Κληρίδης, με τον Πρόεδρο και το Συμβούλιο της Oμοσπονδίας των Mοτοσικλετιστών, η πορεία ματαιώθηκε. Όπως δήλωσε ο πρόεδρος της ομοσπονδίας, Γιώργος Xατζηκώστας, σύμφωνα με ό,τι του είχε αναφέρει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, η Κύπρος ετίθετο σε κίνδυνο με προέλαση των Tούρκων. Έτσι μια πολύ καλά οργανωμένη πορεία διαλύθηκε και μετατράπηκε σε μια ανεξέλεγκτη πορεία που κανείς δεν ήταν σε θέση να ελέγξει πλέον.
~~~~~~~~

H κατάσταση ξέφυγε από τα ..."οργανωμένα πλαίσια". Oι μοτοσικλετιστές άρχισαν να κινούνται προς διάφορες κατευθύνσεις. Tα πρώτα μικροεπεισόδια σημειώθηκαν στο ΣOΠAZ, στη Λευκωσία. Oι διαδηλωτές πέρασαν στη νεκρή ζώνη. Oι κατοχικές δυνάμεις άναψαν φωτιά για να τους απομακρύνουν. Στη Δερύνεια η κατάσταση ήταν χειρότερη, αφού άρχισαν οι συγκρούσεις για να εξελιχθούν στη συνέχεια σε δραματικές. Mοτοσικλετιστές και άλλοι διαδηλωτές βρέθηκαν αντιμέτωποι με τους ένοπλους στρατιώτες της κατοχικής δύναμης αλλά και οργανωμένους Τούρκους και Τουρκοκύπριους αντιδιαδηλωτές που περιελάμβαναν και οργανωμένες ομάδες των Γκρίζων Λύκων.
~~~~~~~~
O Tάσος Iσαάκ, στην προσπάθεια του να βοηθήσει έναν άλλον Eλληνοκύπριο, τον οποίο κτυπούσαν οι Tούρκοι, δέχθηκε επίθεση και έπεσε στο χώμα. Γύρω του μαζεύτηκαν μεγάλος αριθμός Τούρκων και Τουρκοκύπριων αντιδιαδηλωτών καθώς και μέλη της λεγόμενης αστυνομίας του ψευδοκράτους και άρχισαν να τον κτυπούν επανειλημμένα με πέτρες, ρόπαλα, λοστούς, μέχρις ότου αυτός εξέπνευσε. Mέλη της Eιρηνευτικής Δύναμης του ΟΗΕ, τα οποία ήταν παρόντα στην σκηνή, επέλεξαν να μην επέμβουν.
~~~~~~~~
Kαθοδηγητής της δολοφονικής δράσης εναντίον του Tάσου Iσαάκ φέρεται να ήταν ο αρχηγός του παραρτήματος των Γκρίζων Λύκων στα κατεχόμενα, Mεχμέτ Aρσλάν. Tο άψυχο κορμί του Tάσου μεταφέρθηκε στο Nοσοκομείο Παραλιμνίου, όπου τρεις μέρες αργότερα έγινε η κηδεία.
~~~~~~~~
Στις 24 Ιουνίου 2008 το ευρωπαϊκό δικαστήριο έκρινε ένοχη την Τουρκία για την δολοφονία Σολωμού και Ισαάκ. Σύμφωνα με το δικαστήριο, η Τουρκία κρίθηκε ένοχη για την παραβίαση του 2ου άρθρου της ευρωπαϊκής συνθήκης για τα ανθρώπινα δικαιώματα, δηλαδή δεν προχώρησε σε ενέργειες για την εύρεση των ενόχων. Επίσης εκδίκασε χρηματική αποζημίωση στην οικογένεια του Ισαάκ.

Τρίτη, 1 Αυγούστου 2017

Αυτός ο κόσμος δέν είναι απο μετάξι φοβάται ο ένας τον άλλο να κοιτάξει ...

Τούτος ο κόσμος 
δέν είναι πιά για μένα
αλλού τα φρέσκα 
εδώ μπαγιατεμένα

αυτός ο κόσμος 
δέν είναι απο μετάξι
φοβάται ο ένας 
τον άλλο να κοιτάξει .......

            Κυπριανού Κωνσταντίνος 

Κυριακή, 23 Ιουλίου 2017

Η CIA σχεδίαζε τη διχοτόμηση της Κύπρου 10 χρόνια πριν τον "Αττίλα"

  Ιστορικά // Ντοκουμέντο    

Δημοσιεύτηκε: Κυριακή, 23 Ιούλιος, 2017 



Αν στη συλλογική συνείδηση η κυπριακή τραγωδία του 1974 σχετίζεται -σωστά- κυρίως με το «εθνικιστικό» πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 1974 κατά του Μακαρίου, που άνοιξε την πόρτα στα στρατεύματα του «Αττίλα», οι προϋποθέσεις της διχοτόμησης είχαν τεθεί μια δεκαετία νωρίτερα.

Αναφερόμαστε στη μονομερή απόφαση της ελληνοκυπριακής ηγεσίας για αναθεώρηση του κυπριακού Συντάγματος σε βάρος των θεσμικών εγγυήσεων που απολάμβαναν οι Τουρκοκύπριοι (30/11/1963) και στις διακοινοτικές συγκρούσεις που ακολούθησαν (21/12/1963), με αποτέλεσμα τη χάραξη της πρώτης «Πράσινης Γραμμής» διαχωρισμού των δύο κοινοτήτων (30/12/1963).
Οπως έχουμε εξηγήσει παλιότερα από τις στήλες του «Ιού» (περ. «Εψιλον», 26/12/1999), με βάση αρχεία που έχουν μεν δημοσιευτεί από τη δεκαετία ήδη του 1980 αλλά το περιεχόμενό τους παραμένει ουσιαστικά άγνωστο στο ευρύ κοινό, η πρώτη αυτή κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας προσχεδιάστηκε όχι μόνο από τους Ελληνοκύπριους εθνικιστές αλλά και από το βαθύ κράτος της Αθήνας, με ειδική μελέτη του ελληνικού ΓΕΕΘΑ (6/12/1963).
Η τελευταία προέβλεπε ρητά την πρόκληση εξέγερσης των Τουρκοκυπρίων και την παραδειγματική καταστολή της, ως το πρώτο βήμα για την πολυπόθητη Ενωση του νησιού με την Ελλάδα· προεξοφλώντας δε (με αναλύσεις επιπέδου καφενείου) ότι «σύμπασα η διεθνής κοινότητα θα επέμβει ενεργά υπέρ των ελληνικών θέσεων», κατέληγε στο μοιραίο συμπέρασμα ότι «συμφέρει όπως εις την Κύπρον λάβουν χώραν γεγονότα».
Οι Τουρκοκύπριοι εθνικιστές και το τουρκικό βαθύ κράτος απλώς περίμεναν την έμπρακτη εκδήλωση του ελληνικού κι ελληνοκυπριακού τυχοδιωκτισμού για να απαντήσουν θέτοντας σε λειτουργία τον δικό τους, διχοτομικό σχεδιασμό.
Συμπληρώνοντας την παραπάνω εικόνα, παρουσιάζουμε σήμερα ένα εξίσου εύγλωττο ντοκουμέντο της ίδιας εποχής: μια «γεωγραφική» μελέτη της CIA σχετικά με τα υπέρ και τα κατά διαφόρων σχεδίων διχοτόμησης του νησιού ή διαχωρισμού των δύο κοινοτήτων του με ευρύτερες ανταλλαγές πληθυσμού κι εδαφών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας.
Αποχαρακτηρισμένη το 2012, αναρτήθηκε φέτος στον επίσημο ιστότοπο της υπηρεσίας, σε εφαρμογή της γνωστής δικαστικής απόφασης για την ελεύθερη πρόσβαση του κοινού σε 930.000 έγγραφά της.

Σενάρια ήπιας εθνοκάθαρσης

 Η πρώτη σελίδα της μελέτης της CIA | cia.gov

Συνταγμένη τον Ιούνιο του 1964, σε μια φάση κατά την οποία παρόμοια σενάρια εξετάζονταν αναλυτικά μεταξύ των ενδιαφερόμενων κυβερνήσεων των ΗΠΑ και της Βρετανίας, η έκθεση εξετάζει επτά διαφορετικά σχέδια: τέσσερις εκδοχές διχοτόμησης του νησιού (με ή χωρίς «διπλή ένωση» με τα αντίστοιχα εθνικά κέντρα), την περίπτωση μεταφοράς των Τουρκοκυπρίων στην Τουρκία με οικονομική αποζημίωση της τελευταίας και το ενδεχόμενο «ανταλλαγής» της Κύπρου με κάποια νησιά του Αιγαίου ή μέρος (τουλάχιστον) της ελληνικής Θράκης.
Ο πρόλογος της μελέτης ξεκαθαρίζει ευθύς εξαρχής ότι αυτή «δεν αποτιμά την πιθανότητα διαχωρισμού αυτή καθεαυτή, ούτε εισηγείται να βασιστεί ο διαχωρισμός των κυπριακών πληθυσμών, αν αυτός επέλθη, αποκλειστικά και μόνο σε γεωγραφικά, κοινωνιολογικά και οικονομικά δεδομένα» (σ. ii).
Οι επόμενες πέντε σειρές, που κατά πάσα πιθανότητα εξηγούσαν περαιτέρω αυτό τον υπηρεσιακό συλλογισμό, παραμένουν απόρρητες.
Παρά τις προσεκτικές διατυπώσεις τους, οι γεωγράφοι της CIA δεν κρύβουν την υποστήριξή τους προς το δικό τους πνευματικό τέκνο: τα «περισσότερο ορθολογικά» σενάρια 3 και 4, για την οριοθέτηση των μελλοντικών ζωνών με σκοπό την οικονομική βιωσιμότητα των μελλοντικών οντοτήτων.
Εξίσου ευδιάκριτη είναι η αρνητική στάση τους απέναντι τόσο στις λύσεις που προωθούσαν οι Τουρκοκύπριοι (και επέβαλε τελικά ο «Αττίλας») όσο και στις προτάσεις της αγγλοσαξονικής διπλωματίας για ελληνοτουρκική ανταλλαγή της Κύπρου με κάποιο τμήμα της ελλαδικής επικράτειας.

Οι σχετικές εισηγήσεις αποδομούνται προσεκτικά, στη βάση της αριθμητικής και κοινωνικής αναντιστοιχίας των εκατέρωθεν «ανταλλαγμάτων» -και, διακριτικότερα, με το ηθικό επιχείρημα ότι σε μια τέτοια περίπτωση «θα διαταραχθούν οι ζωές» όχι μόνο των Κυπρίων αλλά και των κατοίκων «αυτών των Ελληνικών χωρών, που τώρα είναι αθώοι παρατηρητές» (σ. 1).

Προτιμότερη θεωρούν, αντίθετα, την προσφυγή σε κάποιες άλλες δοκιμασμένες μεθόδους ήπιας και συναινετικής εθνοκάθαρσης: την ενθάρρυνση, λ.χ., της εθελοντικής μετανάστευσης Τουρκοκυπρίων στην Αυστραλία ή στον Καναδά (σ. 1 & 4).

Οι συντάκτες της έκθεσης δεν παραλείπουν, τέλος, να προειδοποιήσουν για τα εγγενή προβλήματα όλων αυτών των σχεδιασμών:

«Καμιά απολύτως επιτεύξιμη ρύθμιση δεν θα ήταν απολύτως ικανοποιητική. Η αναδιανομή δε τόσων χιλιάδων ατόμων θα δημιουργούσε αναπόφευκτα μείζονα κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα, που θα έπαιρναν πολύ χρόνο για να επιλυθούν. Επιπλέον, είναι βέβαιο ότι τα βαθιά συναισθήματα και πολιτικά αισθήματα που συνδέονται με την Κύπρο δεν θα επέτρεπαν τη διαχείριση των προβλημάτων της με βάση αποκλειστικά και μόνο τη γεωγραφία, την κοινωνιολογία και την οικονομία» (σ.1).

Προτάσεις και διαβουλεύσεις

Για να γίνουν κατανοητοί οι παραπάνω σχεδιασμοί, πρέπει επίσης να ενταχθούν στο ιστορικό τους πλαίσιο.

Υπενθυμίζουμε τις σχετικές προτάσεις που κυκλοφορούσαν εκείνο τον καιρό, όχι μόνο στις παρασκηνιακές διπλωματικές διαβουλεύσεις αλλά και στη δημόσια σφαίρα:

Στις 26/12/1963 ο Μακάριος δέχεται βρετανική πρόταση για διαχωρισμό των δύο κοινοτήτων της κυπριακής πρωτεύουσας και στις 30/12 χαράσσεται η πρώτη Πράσινη Γραμμή.

Στις 5-7/1/1964 ο Βρετανός ιστορικός Αρνολντ Τόινμπι δημοσιεύει σε διάφορες εφημερίδες της υφηλίου, μέσω της Υπηρεσίας Αλλοδαπών Ειδήσεων του λονδρέζικου Observer, πρόταση οριστικής επίλυσης του Κυπριακού διά της ανταλλαγής της Κύπρου με τη Δυτική Θράκη -όπου, υποστηρίζει (λανθασμένα), «ο πληθυσμός είναι κατά κύριο λόγο [preponderantly] τουρκικός, όπως ο πληθυσμός της Κύπρου είναι κατά κύριο λόγο ελληνικός».

Στις 13/5/1964 η Ομάδα Σχεδιασμού του βρετανικού Φόρεϊν Οφις επεξεργάζεται διάφορα σχέδια ανταλλαγής της Κύπρου με κάποια νησιά του Αιγαίου (που αποκλείεται, λόγω της «μεγάλης συναισθηματικής αξίας τους» για τους Ελληνες) ή με τμήμα της Θράκης (που θεωρείται υλοποιήσιμη, μολονότι η γεωγραφική θέση τής εκεί μειονότητας θα επέβαλλε υπερβολικά μεγάλες μετακινήσεις πληθυσμών). Σε κάθε περίπτωση, εκτιμάται ότι παρόμοια σενάρια θα πρέπει να εξεταστούν μόνο σε περίπτωση αποτυχίας όλων των άλλων εναλλακτικών λύσεων (Σωτήρης Ριζάς, «Ενωση - Διχοτόμηση - Ανεξαρτησία», Αθήνα 2000, σ. 93-4).

Στις 18/5/1964 ο βοηθός υφυπουργός Εξωτερικών (και λίγο αργότερα πρεσβευτής στην Αθήνα) των ΗΠΑ, Φίλιπς Τάλμποτ, υποβάλλει ανάλογη μελέτη στον προϊστάμενό του υφυπουργό Τζορτζ Μπολ. Σε αντίθεση με τους Βρετανούς, αποκλείει οποιαδήποτε μετακίνηση συνόρων στη Θράκη (για λόγους οικονομικούς και ασφάλειας της Δύσης απέναντι στον σοβιετικό «κίνδυνο») ή στα Δωδεκάνησα (για οικονομικούς και κοινωνικούς λόγους), βλέπει όμως με αρκετά θετικό μάτι την ελληνοτουρκική ανταλλαγή με τη Χίο ή/και τη Σάμο (όπ.π., σ. 95-6).

Στις 8/6/1964 ακολούθησε συνάντηση του Μπολ στο Λονδίνο με τους Βρετανούς υπουργούς Εξωτερικών (Μπάτλερ) και Κοινοπολιτείας (Σάντις). Συμφώνησαν πως η διατήρηση μιας ανεξάρτητης Κυπριακής Δημοκρατίας δεν εξυπηρετούσε τα δυτικά συμφέροντα και χρειαζόταν μια «θεμελιώδης λύση», όπως η Ενωση με την Ελλάδα, που θα υποβάθμιζε τον Μακάριο και θα ενέτασσε το νησί στο ΝΑΤΟ, καθώς και ότι για κάτι τέτοιο απαιτούνταν εδαφικά ανταλλάγματα προς την Τουρκία. Διαφώνησαν όμως για το περιεχόμενο αυτών των τελευταίων, με τους Βρετανούς να προτιμούν τη Θράκη και τους Αμερικανούς κάποια νησιά (όπ.π., σ. 106). Κι αυτός ο σχεδιασμός έμεινε τελικά στα χαρτιά -κυρίως επειδή οι πάντες αντιλαμβάνονταν πόσο δύσκολο ήταν να επιβληθεί κάτι τέτοιο στους άμεσα ενδιαφερόμενους, δίχως τον κίνδυνο μιας γενικότερης περιφερειακής αποσταθεροποίησης. Από τα εν δυνάμει ελληνικά «ανταλλάγματα», μόνο το Καστελόριζο προτάθηκε τελικά από τον Γεώργιο Παπανδρέου, τον Ιούλιο του 1964, ως αντίτιμο για τη Μεγαλόνησο. Δίχως, φυσικά, ανταπόκριση από την τουρκική πλευρά.

Τελική κατάληξη αυτών των βολιδοσκοπήσεων υπήρξαν, ως γνωστόν, τα δύο διαδοχικά «σχέδια Ατσεσον» για την επιβολή της «διπλής ένωσης», με παραχώρηση στην Τουρκία ενός μέρους (ή και ολόκληρης) της χερσονήσου της Καρπασίας. Το δεύτερο σχέδιο (20/8/1964) έγινε αρχικά δεκτό από τον Γεώργιο Παπανδρέου (21/8/1964), που υπαναχώρησε όμως μέσα σ’ ένα εικοσιτετράωρο υποκύπτοντας στην κατηγορηματική άρνηση του Μακαρίου (22/8/1964)· τις επόμενες μέρες το απέρριψε, εξίσου κατηγορηματικά, και η Αγκυρα. Αποχαιρετώντας την ελληνική αντιπροσωπεία το πρωί της 22ας Αυγούστου 1964, ο Ατσεσον της παρείχε «ως ιδιώτης» τη συμβουλή να αναλάβει η ελληνική κυβέρνηση τον στρατιωτικό έλεγχο του νησιού, ώστε να επιβάλει κατόπιν την ένωση «επισήμως, δίχως να χρειασθή προγενεστέρα συνεννόησις μετά των Τούρκων και παρά την αντίδρασιν του Αρχιεπισκόπου» (Μακάριος Δρουσιώτης, «Η πρώτη διχοτόμηση», Λευκωσία 2005, σ. 340).
Μολονότι προβληματίστηκε αρκετά, ο Γέρος της Δημοκρατίας αποδείχτηκε τελικά αρκετά ευφυής ώστε ν’ αποφύγει την πεπονόφλουδα αυτών των ανεπίσημων υποδείξεων. Δέκα χρόνια αργότερα, ο «εθνικιστής» ταξίαρχος Ιωαννίδης και η ηγεσία των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων δεν διέθεταν παρόμοια ανακλαστικά.


«Το σχέδιο αυτό», διευκρινίζει η μελέτη της CIA, «ήταν η αρχική τουρκοκυπριακή πρόταση προς τους Βρετανούς στο Λονδίνο, στα τέλη Ιανουαρίου 1964. Βάσει των υφιστάμενων πληθυσμιακών συγκεντρώσεων, σκιαγραφεί χωριστές και ασύνδετες μεταξύ τους περιοχές που θα μπορούσαν να θεωρηθούν τουρκικά καντόνια» (σ. 10).
«Δίχως ακριβέστερη πληροφόρηση για τη χωροθέτηση των συνόρων», η έκθεση της CIA θεωρεί «πολύ δύσκολη» οποιαδήποτε εκτίμηση για τη σύνθεση του πληθυσμού αυτών των καντονιών, αλλά και για τα αριθμητικά μεγέθη των κατοίκων που θα πρέπει να μετακινηθούν εκατέρωθεν, προκειμένου να σχηματιστούν εθνικά ομοιογενείς περιοχές.
Επισημαίνει ότι «τα προτεινόμενα σύνορα φαίνεται να έχουν χαραχθεί προσεκτικά σε ορισμένες περιπτώσεις, τίθεται όμως ερώτημα αν οι γραμμές [διαχωρισμού] σε άλλα μέρη βασίζονται σε υποθέσεις ή υπολογισμούς» (σ. 10).
Ιδιαίτερα κρίσιμο θεωρείται το ερώτημα «πού θα χαραχθούν τα σύνορα στο εσωτερικό των αστικών και ημιαστικών περιοχών της Λευκωσίας, της Αμμοχώστου και της Λάρνακας».
Ο αριθμός των προσώπων που έπρεπε σύμφωνα μ’ αυτό το σενάριο ν’ αλλάξουν κατοικία εκτιμάται χοντρικά μεταξύ 80.000 («αν δεν μετακινηθούν αστικοί πληθυσμοί») κι 198.000 («αν συμπεριληφθούν αστικές μετακινήσεις»).
Ως θετικό στοιχείο του σεναρίου, η έκθεση αναφέρει τη σαφώς μικρότερη έκταση πληθυσμιακών μετακινήσεων στην ύπαιθρο, σε σχέση με τα υπόλοιπα.
Στην τελική αποτίμηση κυριαρχούν όμως τα αρνητικά (από την οπτική γωνία, πάντα της υπηρεσίας) -κυρίως ο ανολοκλήρωτος χαρακτήρας του εθνικού διαχωρισμού:

«Αδυναμίες

1. Το σχέδιο είναι πολύ δύσκολο να διευθετηθεί πολιτικά. Οι Τουρκοκύπριοι μπορεί να το συνειδητοποίησαν, στο βαθμό που απέσυραν την πρόταση μία μέρα μετά την υποβολή της.

2. Διασκορπισμένοι θύλακες συμπαγούς τουρκοκυπριακού πληθυσμού εν μέσω Ελληνοκυπριακού πληθυσμού θα διαιώνιζαν ενδεχομένως τις παρούσες δυσχέρειες. Θα δημιουργούνταν επιπλέον δυσχέρειες, όπως το πρόβλημα της μετακίνησης Τουρκοκυπρίων μεταξύ των θυλάκων μέσω ελληνικού εδάφους» (σ. 11).

Μπορεί σήμερα ο εθνικός διαχωρισμός να θεωρείται περίπου έγκλημα κατά της ανθρωπότητας, εκείνα όμως τα χρόνια εκλαμβανόταν σαν το απαύγασμα μιας ρεαλιστικής ειρηνευτικής διαδικασίας -μέτρο επίπονο μεν, πλην αποτελεσματικό. Εξού και τα «ημίμετρα» αντιμετωπίζονταν με τον ανάλογο υπηρεσιακό σκεπτικισμό.

Πρόκειται για το σενάριο που τελικά εφαρμόστηκε δέκα χρόνια αργότερα -σε ακόμη μεγαλύτερη μάλιστα έκταση, όσον αφορά το τουρκοκυπριακό κομμάτι.
Οι δύο πρώτες σειρές του σχετικού κεφαλαίου παραμένουν απόρρητες· από τα συμφραζόμενα εικάζουμε πως αφορούσαν είτε την πατρότητα της πρότασης είτε την αποδοχή της από την υπηρεσία (σ. 12).
Σε άλλο σημείο της έκθεσης πληροφορούμαστε, πάντως, ότι και αυτή τη λύση την «πρότειναν οι Τουρκοκύπριοι» (σ. 15).
Το αποχαρακτηρισμένο κείμενο διευκρινίζει ότι το Σενάριο 2 «παραγκωνίζει» το προηγούμενο (σ. 12) και προχωρά σε λεπτομερή υπολογισμό των πληθυσμιακών μετακινήσεων και των μεταβολών στη γαιοκτησία που θ’ απαιτούνταν για την τυχόν εφαρμογή του:
● Θ’ αναγκαστούν να εγκαταλείψουν τις εστίες τους τουλάχιστον 154.259 Κύπριοι - 91.012 Ελληνοκύπριοι (εκ των οποίων οι 2.371 αστοί) και 63.247 Τουρκοκύπριοι (οι 19.145 αστοί), στους οποίους θα πρέπει ενδεχομένως να προστεθεί ένας ακόμη αριθμός Τουρκοκυπρίων από τη Λευκωσία και τα προάστιά της.
● Από τα 936.827 κυπριακά στρέμματα καλλιεργούμενης γης του μελλοντικού τουρκοκυπριακού τομέα, τα 740.408 (δηλαδή το 79%) αποτελούν Ελληνοκυπριακές ιδιοκτησίες και θα πρέπει ν’ αλλάξουν χέρια.
Ως βασικό πλεονέκτημα της εν λόγω λύσης, η έκθεση καταγράφει το γεγονός πως «η τουρκική περιοχή θα βρίσκεται όσο το δυνατόν εγγύτερα στην καθαυτό Τουρκία» (σ. 13).

Διαβάστε περισσότερα ΕΔΩ

____________
*από το: http://www.alfavita.gr/arthron/istorika/ntokoymento-i-cia-shediaze-ti-dihotomisi-tis-kyproy-10-hronia-prin-ton-attila#ixzz4ne7lRRf3 
~~~~~~~~~~~~



Πάνος Αϊβαλής

....σε αυτό το ιστορικό Ντοκουμέντο που αποκαλύπτονται όλα τα υποχθόνια και σατανικά σχέδια των αμερικανών με τους εδώ χουντικούς και δήθεν "πατριώτες" (που σήμερα έχει στους κόλπους της η Νέα Δημοκρατία" βλέπε Βορίδης κ.ά. γράφει ο Δημήτρης Ψαρράς - "Η κληρονομιά ενός δικτάτορα" ένθετο "Εφημερίδα των Συντακτών" 22-23 Ιουλίου 2017) αλλά και στην μεγαλόνησο για να ρίξουν τον Μακάριο, και να διχοτομήσουν το νησί έτσι για τα δικά τους συμφέροντα αλλά και των δυτικών "συμμάχων" .... ερμηνεύονται και κατανοούμε γιατί έχει δημιουργηθεί στην πλειοψηφία των Ελλήνων ο αντιαμερικανισμός και τα αντί-δυτικά αντιευρωπαϊκά συναισθήματα μέχρι και σήμερα....

__________

Σάββατο, 22 Ιουλίου 2017

ΚΙ ΑΝ ΣΤΟΡΓΙΚΑ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΑΓΚΑΛΙΑΣΩ – αδημοσίευτα ποιήματα του Κυριάκου Χαραλαμπίδη

  Ποίηση  
20 Ιουλίου 2017
ΔΥΟ ΑΔΗΜΟΣΙΕΥΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

φωτο: Αλέξιος Μάινας



ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΔΗ
ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗΝ ΑΓΧΟΝΗ


Εγώ Ευαγόρας, ο Παλληκαρίδης,
μα το Θεό, μα την Αλήθεια, μα τον Δία,
μα τον Απόλλωνα και μα τον Ποσειδώνα
(δεν εξαιρώ βεβαίως την Αφροδίτη –
πάντα μου άρεσε, το μολογώ,
να με θρηνεί το σώμα της ολόκληρο),
εγώ Ευαγόρας, σας το ξαναλέω,
πως άλλο είναι να είσαι στο κελί σου
κι άλλο να σε παγαίνουν στη θηλιά.
Προχθές που κάτι Εγγλέζοι στρατιώτες
περνούσαν οι καημένοι τραγουδώντας
«τι όμορφος σαν θα ’σαι κρεμασμένος!»,
τους άκουγα, δεν πίστευα στ’ αφτιά μου
πως είχε τόσες δάφνες ο ουρανός.
Ανάσταση μυρίζει, λάμπει ο κάμπος
από τα περιστέρια και ψηλά,
σιμά στον ήλιο, υποταγμένοι κήποι,
ρητά τριαντάφυλλα και μοσκοβόλοι αγγέλοι
τινάζουν τις φτερούγες τους· χαρά!
Δόξα, χαρά, δεν ξέρω· κάπως έτσι.
Πιστέψτε με, δεν έχω επιλογή.
Κι αν στοργικά το θάνατο αγκαλιάσω,
αφόντας μου απολείψαν οι αετοί,
και κρίνω γενικά πως είναι ο κόσμος
(παραμονή Χριστούγεννα) ένα τέλος
και μιαν αρχή, εξαρχής δημιουργώντας
ειρηνικά τα τέλη της ζωής,
εγώ Ευαγόρας, όταν λέω μ’ αγγίξαν
τα καθαρογραμμένα κι ακριμάτιστα
της κρέμασής μου χέρια, λογοκρίνοντας
τον αριθμό των αισθημάτων μου, δεν είχα
τί να προσθέσω –μόνο τους ανέντροπους,
τους αποδομητές εκείνους Άγγλους,
που ο βρόμος τους απλώθηκε ώς την άκρη
της ένδροσής μου λευτεριάς–
τους δίνω μια με του Ηρακλή το ρόπαλο
και κάνω τον Απόλλωνά σου και τον Δία
να σκάσουνε στα γέλια· κι όπως μουγκαλίζαν
μιρόψωλοι, μικρόνευροι, λακτοκοπώ
την άψογη φαλάκρα της ψυχής τους
και μένω να κοιτώ τους κακοτύχερους
μ’ ένα του Χάρου πένθος στην καρδιά.
Γιατί κι αυτοί, μα την Αλήθεια, μα την Αφροδίτη,
γεννήθηκαν να ζουν στην Ομορφιά
κι όχι να καμπανίζουνε συστήματα
τ’ ασύστολου και μίζερου Εωσφόρου.
(Μάης 2017)
~~~~~~~~~~~~
ΕΝΑΛΛΑΓΗ ΕΙΚΟΝΑΣ
Ντυμένη με τη δόξα
της πρώτης αρχοντιάς της
που είναι η Γύμνια της,
κατέρχεται χωρίς
περιστερά στο χέρι,
στο στήθος πεταλούδα.
Μικρή τη βίασε ο προστάτης
(τρεις μάλιστα φορές)
από καθήκον στις αρχές του.
Κοιτούσαμε· το κινητό μας
ως εξ ενστίκτου απαθανάτιζε.
Ήσουν και συ εκεί.
Θυμάσαι που σε ρώτησα,
τι κάνουν τα παιδιά σου,
αν ανεστήθη ο άντρας σου,
αν έλαβες και την περγαμηνή της Υπατίας.
Θαρρώ πως αποκρίθηκες:
«Τι ευεργετικός ο υετός
που δίνει στα ποτάμια τη γραμμή
κι ανοίγει δρόμο στο διαβάτη!
Κανένα σφάγιο δεν περνάει
από τα χάδια τ’ ουρανού του».
Γάλα πολύ στην αμμουδιά
ετοίμαζε την έξοδο
της Εξαισίας, ντυμένης με τη δόξα.
Τα θερινά της μάτια μελετούσαν
κάθε καλό επί Γης.
Φαντάζομαι φαντάζονταν ότι μπορούμε,
καθώς αυτή, να κάνουμε πατώντας
σε ράχη δελφινιού παρόμοιο σέρφινγκ.
Γιομάτη με χυμούς που λαχταρούσαν
οράματα και τρυφερούς ανθρώπους,
ήρθε σε μας, τη δόξα της ντυμένη.
Τόσο πολύ το φως της, που αποστρέψαμε
το πρόσωπό της από μας.
Η νήσος
πολύ απείχε απ’ το θησαυρό της.
(Δεκέμβρης 2016) 
~~~~~~~~~~~~

Ο Κυριάκος Χαραλαμπίδης είναι Κύπριος ποιητής. Γεννήθηκε το 1940 στην Άχνα και μεγάλωσε στην Αμμόχωστο. Σπούδασε στην Αθήνα και εργάστηκε στη Μέση Εκπαίδευση και στο Ραδιοφωνικό Ίδρυμα Κύπρου, απ’ όπου υπηρέτησε ως Διευθυντής Ραδιοφωνίας. Έχει εκδώσει δεκατρείς ποιητικές συλλογές (και μια δίτομη συλλογή δοκιμίων και άρθρων) από το 1961. Πρόσφατη συλλογή: Ηλίου και Σελήνης άλως (εκδόσεις Ίκαρος, 2017 – Παρουσίαση συλλογής: 20.9.2017 στον Ιανό).
Έχει τιμηθεί με πολυάριθμα βραβεία: Κρατικά Βραβεία Ποίησης Κύπρου (1974, 1978, 1983), Βραβεία Ακαδημίας Αθηνών (1989, 2003), Κρατικό Βραβείο Ποίησης Ελλάδας (1996), Βραβείο Καβάφη (1998), Αριστείο Γραμμάτων, Τεχνών & Επιστημών Κύπρου (2007). Είναι Επίτιμος Διδάκτορας του Πανεπιστημίου Αθηνών (2013) και αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας Αθηνών (2013). Μεταφράσεις του έργου του κυκλοφορούν -σε αυτοτελείς τόμους- στα αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά, σουηδικά, ολλανδικά, βουλγαρικά, αλβανικά. Ποιήματά του έχουν ανθολογηθεί και στα ιταλικά κ.ά. γλώσσες.

____________
http://apoikia.gr/ki-an-storgika-to-thanato-agkaliaso-poiimata-kyriakos-charalampidis/

Πέμπτη, 20 Ιουλίου 2017

Ο Μιχάλης Ιγνατίου γράφει για την επέτειο της κυπριακής τραγωδίας

  Σαράντα τρία χρόνια μετά…  
Γράφει ο Μιχάλης Ιγνατίου
Πηγή: mignatiou.com


Σαράντα τρία χρόνια μετά… Από εκείνο το πρωινό της 20ης Ιουλίου του 1974, όταν ήρθε ο πατέρας νωρίς στο σπίτι, κάτι ασυνήθιστο. Έφευγε στις 4 το πρωί και επέστρεφε στις 5 το απόγευμα. Κυριαρχημένος από θλίψη είπε στη μητέρα ότι οι Τούρκοι κτυπούσαν από την Κερύνεια μέχρι τη Λευκωσία. Όλη την εβδομάδα ήταν ανήσυχος. Έλεγε πως το χουντικό πραξικόπημα εναντίον του Μακάριου θα ήταν πηγή «μεγάλων κακών» για την Κύπρο.
Πέρασαν 43 χρόνια από τότε. Πολλοί άνθρωποι έφυγαν με την ελπίδα ότι το δράμα της Κύπρου θα τελείωνε. Συνεχίζεται μέχρι και σήμερα, και με τη λογική της Τουρκίας του «όλα ή τίποτα», μπορεί να μην έχουμε αίσιο τέλος ούτε τα επόμενα χρόνια. Όσο και να επιθυμούμε τη λύση του Κυπριακού, δυστυχώς δεν εξαρτάται από εμάς. Αποφασίζει και διατάζει η Τουρκία και ο ισλαμιστής πρόεδρος Ταγίπ Ερντογάν. Του πραξικοπήματος και της εισβολής είχε προηγηθεί ένας βίαιος και αιματηρός εμφύλιος πόλεμος. Οι δύο ηγέτες της απελευθέρωσης της Κύπρου από τη Βρετανία, ο Μακάριος και ο Γρίβας έγιναν οι πρωταγωνιστές αυτού του εμφύλιου, που επηρέασε τις ζωές όλων μας. Ο φανατισμός κυριαρχούσε παντού και κυριάρχησε και στις δικές μας καρδιές.
Ήμουν τότε 16 ετών. Ο εμφύλιος μας μεγάλωσε γρήγορα. Οι «μεν» και οι «δε» μόλυναν τις ψυχές και των παιδιών. Ακόμα και τώρα, άνθρωποι που δεν είχαν καν γεννηθεί το 1974, έχουν χωριστοί σε οπαδούς και εχθρούς του πραξικοπήματος. Είναι δυνατόν να υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που να πιστεύουν πως η κατάλυση της Δημοκρατίας επιτρέπεται; Όσο και να τους αναλύουμε δεν μπορούμε να τους καταλάβουμε. Είναι και αυτό μέρος, δυστυχώς, της συνεχιζόμενης τραγωδίας της Μεγαλονήσου. Τα χρόνια από τότε μέχρι σήμερα, πολλοί είδαμε το φως -δεν χρειαζόταν και μεγάλη προσπάθεια.
Κάποιοι άλλοι, όμως, παρέμειναν κήρυκες του μίσους ως ο εμφύλιος να μην τελείωσε ποτέ. Δεν μπορούν να αντιληφθούν, διότι τους κυριαρχεί το μίσος, ότι η πλειοψηφία του κυπριακού λαού δεν έζησε τα γεγονότα. Ή αν είχαν γεννηθεί, ήταν πολύ μικροί για να τα θυμούνται. Αδυνατούν να αντιληφθούν τα αυτονόητα: ότι ο εχθρός είναι απέναντι από τη «Γραμμή Αττίλα» που χωρίζει 43 χρόνια την Κύπρο. Είναι η Τουρκία και οι άνθρωποί της στον κατεχόμενο Βορρά.
Η δύναμη της συνήθειας είναι ένα «κακό πράγμα». Δεν είναι φοβερό ότι πολλοί άνθρωποι στο νησί συνήθισαν την κατοχή, ως να είναι κάτι το φυσιολογικό; Η κατεχόμενη Κύπρος είναι μία τουρκική περιοχή και γι’ αυτό φρόντισαν οι δυνάμεις του Αττίλα, που κρατούν χωρισμένο το νησί. Τώρα μεταμορφώνεται και σε ένα ισλαμικό τόπο, αφού ο Ταγίπ Ερντογάν κτίζει το ένα τζαμί μετά το άλλο. Ο κατοχικός ηγέτης Μουσταφά Ακιντζί, που νομίζαμε πως είναι …άλλος, έχει ταυτίσει πλήρως τι θέσεις του με τις τουρκικές. Αντιστέκεται ακόμα στην ισλαμοποίηση των κατεχομένων, αλλά εάν δεν υποκύψει και στο θέμα αυτό, απλά θα πάει σπίτι του.
Μέχρι τώρα εξυπηρετούσε τους σκοπούς της Άγκυρας, να φαίνεται δηλαδή πως συνομιλεί και ο διάλογος είναι ζωντανός. Τώρα, που η Τουρκία θα αρχίσει να ενεργοποιεί τα τελικά σχέδια της για την Κύπρο, ο Ακιντζί δεν της χρειάζεται. Ακούω, και από φίλους μου, ότι είναι καλύτερα να λυθεί όπως-όπως το Κυπριακό και να τελειώνει αυτό το δράμα. Φευ… Δεν καταλαβαίνουν πως εάν παραμείνει έστω και ένας Τούρκος στρατιώτης, το Κυπριακό θα παραμείνει άλυτο και εστία νέων συγκρούσεων. Πως θα λυθεί το πρόβλημα του νησιού, όταν η Τουρκία απαιτεί και τις εγγυήσεις και τα επεμβατικά δικαιώματα;
Πως την έχουν δει τόσο λάθος τη δουλειά; Άκουγα χθες τον γενικό γραμματέα του ΑΚΕΛ να επιτίθεται με φραστική βιαιότητα στον Πρόεδρο Αναστασιάδη και να τον απειλεί με αποκαλύψεις για κάποια δήθεν υπόσχεσή του προς τον Ακιντζί. Και καλά κύριε Κυπριανού… Επειδή στο είπε ο κατοχικός ηγέτης είναι και η αλήθεια; Δεν είναι προς το συμφέρον της Τουρκίας η διάλυση του εθνικού μετώπου; Μια χούφτα οπαδοί της «όποιας λύσης» πήγαν την Τρίτη έξω από το Προεδρικό Μέγαρο της Λευκωσίας για να διαμαρτυρηθούν για την παρουσία του υπουργού Εξωτερικών της Ελλάδας στην Κύπρο…
Δεν έχουμε σωτηρία… Πήγαν και στην Γραμμή Αττίλα να διαμαρτυρηθούν για την παράνομη επίσκεψη του Μεβλούτ Τσαβούσογλου στα κατεχόμενα; Όχι βέβαια… Ο Κοτζιάς είναι το πρόβλημα. Και προφανώς η Ελλάδα είναι η …κατοχική δύναμη. Στην Κύπρο παρατηρείται μία επικίνδυνη διάβρωση μέρους του λαού. Οι ξένες ΜΚΟ έχουν κάνει τη βρώμικη δουλειά. Η πλειοψηφία των πολιτών στέκεται απέναντι σε τέτοιες πρακτικές. Οι ώρες είναι κρίσιμες και απαιτείται ενότητα όσων αντιστέκονται στην «όποια λύση». Είναι ηλίου φαεινότερο ότι οι ξένοι μεσολαβητές θα επανέλθουν δριμύτεροι.
Η Λευκωσία και η Αθήνα πρέπει να αντέξουν και να επιμείνουν σ’ αυτό που απαιτούν ακόμα και κάποιοι Τουρκοκύπριοι: Όχι στα ξένα στρατεύματα και τις εγγυήσεις. Όχι στα επεμβατικά δικαιώματα της Τουρκίας. Η λύση του Κυπριακού πρέπει να μεταμορφώνει την Κύπρο σε μία κανονική χώρα. Ας συμφωνήσουμε σε αυτό. Χωρίς αμφιβολία 43 χρόνια είναι πάρα πολλά. Αντέξαμε και η Κυπριακή Δημοκρατία παραμένει δυνατή και αλώβητη. Επειδή κάποιοι κουράστηκαν δεν σημαίνει ότι οι υπόλοιποι πρέπει να την παραδώσουμε στην Τουρκία…

________________

280 Ελληνόπουλα να Κρατήσουμε Όρθια Την Λευκωσία - Μέρες μνήμης Πένθους και περισυλλογής.... μας Πρόδωσε μετά η Χούντα του Ιωαννίδη και η Κυβέρνηση του Κων/νου Καραμανλή ...



 
Μέρες μνήμης Πένθους και περισυλλογής σαν αύριο Εμείς Όλοι Της ΕΛ.ΔΥ.Κ τα Δώσαμε Τότε Όλα για Την Πατρίδα ασχέτως ότι μας Πρόδωσε μετά η Χούντα του Ιωαννίδη και η Κυβέρνηση  του Κων/νου Καραμανλή ......
Και Ουδέποτε και με Τίποτα Αισθανόμαστε Ηττημένοι 280 Ελληνόπουλα να Κρατήσουμε Όρθια Την Λευκωσία από τα 1.000 άτομα ως ΕΛ.ΔΥΚ οι υπόλοιποι ήταν σε άλλα σημεία εμείς στο 
Στρατόπεδο μέσα Εναντίον 12.000 Τούρκων Πλήρως Εξοπλισμένων με Τανκς Πυροβολικό Ναυτικό και Αεροπορία αυτά για τους Νεότερους .... Απώλειες Των Τούρκων σε Ανθρώπινο Δυναμικό νεκροί περίπου 5.000 
οι Ελδυκάριοι Είμαστε Υπερήφανοι που υπηρετήσαμε Την Πατρίδα Νιώθουμε Νικητές !!
η Φωτό είναι μετά Τα Γεγονότα Οκτώβριος 1974 . Δίπλα μου ο Δεκανέας Γιάννης . Κόμης από Ποταμιές Ηρακλείου 4-ος Λόχος .


Σχόλια


Antonis Frantzis Γιώργο συγχαρητήρια για την δύσκολη αποστολή που είχες μακάρι να ήταν και άλλοι πατριώτες σαν και σένα


Giorgos Bourekas Γιωργη χαιρομαι που σε εχω φιλο..το παιδι του νονου μου που πολεμησε εκει διστυχως δεν ειναι πια μαζι μας..Ανδρεα Βασιλοπουλο τον ελεγαν


Ευαγγελος Γιουκας ΦΙΛΕ ΜΟΥ κ ΓΕΙΤΟΝΑ ΜΟΥ Georgios Πολύ βαριά η λέξη μαχητής άλλο να τι λες και άλλο να την κουβαλάς Τότε 1974 στην Κύπρο για σήμερα πατέρας και μάνα τεσσάρων υπέροχων παιδιών


Manolis Syllignakis Δόξα και τιμή σε όλους εσάς!!!!